Mesazh Presidencial, Dita e Pavarësisë 2008 (3 Korrik, 2008)

U dërgoj përshëndetje të gjithë amerikanëve për Ditën e Pavarësisë.

Mbi dy shekuj më parë, vizionarë të patrembur e me kurajo garantuan me jetët, pasuritë, dhe nderin e shenjtë të tyre duke nënshkruar Deklaratën e Pavarësisë. Udhëhequr nga të vërteta të lashta dhe të përjetshme, baballarët tanë i shpallën botës që liria ishte e drejta e natyrshme e të gjithë njerëzimit dhe, duke bërë këtë, filluan një prej kapitujve më të mëdhenj në historinë njerëzore. Më Katër Korrik, vendi ynë përkujton arritjet e mëdha të këtyre heronjve dhe riafirmon besimin e vet të palëkundur tek fuqia e lirisë.

Ishte dëshira për liri që frymëzoi Baballarët Themelues dhe është besimi në universalitetin e lirisë që udhëheq Kombin tonë. Me këtë rast, përkulemi posaçërisht përpara grave e burrave të Forcave tona të Armatosura, të tanishëm e të kaluar, që i janë përgjigjur thirrjes së lirisë dhe kanë mbrojtur vlerat që e bëjnë Amerikën vendin më të madh mbi tokë.

Perëndia e bekoftë Amerikën.
XHORXH U. BUSH

Gazeta Panorama Interviston Ambasadorin Xhon Uidhers
(18 Qershor, 2008)

Panorama: Z. Ambasador, po bëhet viti që nga mbërritja juaj si Ambasadori i Sh.B.A. dhe u bë pak më shumë se një vit që nga vizita e Presidentit Bush. Sipas jush, çfarë do të thoshte Presidenti Bush po të shihte pas dhe të kujtonte angazhimet e marra dhe këshillat e dhëna gjatë asaj vizite?
Ambasadori: Mendoj se vizita e Presidentit Bush ishte historike jo vetëm për Shqipërinë por edhe për Amerikën. Unë nuk mund të kujtoj një ngjarje tjetër që përjetoi dhe simbolizoi kaq mirë marrëdhënien e ngrohtë midis popullit amerikan dhe atij shqiptar. Personalisht e di se Presidenti vazhdon të flasë për vizitën e tij këtu dhe herë pas here kur njerëz e informojnë se do të vijnë këtu, ai u thotë “Unë kam qenë atje; është fantastike.” Dhe ai e kujton me shumë kënaqësi. Në disa nga zyrat e Shtëpisë së Bardhë ku kam shkuar për të takuar këshilltarë të ndryshëm, ka foto të Presidentit me qytetarët e Fushë Krujës. Pra, kujtimet e asaj vizite janë shumë të ngrohta dhe mendoj se përmbledhin dhe simbolizojnë ngrohtësinë më të gjerë që ekziston midis shqiptarëve dhe amerikanëve.
Përsa i përket temave, Presidenti mori dy angazhime kur ishte këtu: e para, se do të mbështeste një Kosovë të pavarur dhe e mbajti premtimin e tij; së dyti, ai tha se do të mbështeste ftesën e Shqipërisë për në NATO dhe ai e mbajti premtimin e tij për këtë. Presidenti e mban fjalën. Ai gjithashtu dha disa këshilla për qeverinë dhe popullin shqiptar dhe përsa i përket këtyre këshillave, ka ende mësime që mund të nxirren. Po citoj vetëm diçka nga ato çfarë ai tha: “Është shumë e rëndësishme që figurat politike në këtë vend të kuptojnë çfarë luhet këtu. Politikanët duhet të punojnë së bashku tani për të arritur standardet. Ata duhet të lënë mënjanë mosmarrëveshjet politike dhe të përqendrohen në atë që është e duhur për shqiptarët. Në qoftë se populli shqiptar dëshiron të bashkohet me NATOn, atëherë politikanët duhet të punojnë për të arritur këto standarte.” Mendoj se kjo këshillë është ende me vend sot.
Panorama: Mirë, pas premtimit të Presidentit Bush Shqipëria e mori ftesën për t’u futur në NATO. Pra, nuk ka më çfarë të thuhet për këtë? Do të kemi një ambasador dhe do të dërgojmë trupa në misionet e Aleancës, dhe kaq? 
 
Ambasadori: Jam shumë i kënaqur që e bëre këtë pyetje pasi ka shumë shumë më tepër. Më lejo të shpjegoj. Ftesa për Shqipërinë dhe Kroacinë për t’u bashkuar më Aleancën është një hap i parë shumë i rëndësishëm. Unë e kam quajtur një hap historik; edhe Kryeministri. Por, puna e vërtetë tani fillon. Para bërjes së ftesës Shqipëria dhe vendet e tjera kanë punuar për të kompletuar reformat që do të forconin demokracinë. Tani me ftesën pritet që Shqipëria t’i zbatojë këto reforma, t’i ndjekë, t’i përmbushë kriteret me standardet më të larta. Nuk është më e mundur për Shqipërinë ose çdo vend tjetër që është ftuar në NATO që ta marrë shtruar, ta marrë për të mirëqenë se ratifikimi do të ndodhë dhe të kthehet në mënyrën e vjetër të të bërit të gjërave.
 
Tani Shqipëria duhet të lëvizë përpara, duhet të përparojë, duhet të sigurojë jo vetëm angazhimin në parim ndaj demokracisë, por një angazhim në praktikë, në një nivel shumë më të lartë se kurrë më parë. Kjo nuk është një pritshmëri. Kjo është diçka që kërkon hyrja në Aleancën më të rëndësishme. Është jetësore që institucionet e pavarura jo vetëm të ruhen, por edhe të forcohen. Ato nuk duhet të sulmohen politikisht. Ato duhet të jenë të lira që të kryejnë detyrat e tyre në mënyrat e përcaktuara. Pluralizmi nuk duhet të jetë një ëndërr e largët; duhet të jetë realitet, tani. Njerëzit, individët, duhet të jenë të lirë të ushtrojnë të drejtat e tyre, të shprehin opinionet e tyre pa marrë parasysh rrethanat politike. Ky është hapi i ri që kërkon hyrja në NATO. Senati ynë dhe parlamentet e të gjitha vendeve të Aleancës do të shqyrtojnë Shqipërinë dhe Kroacinë dhe çdo vendi tjetër që është ftuar për t’u siguruar që këto janë të vërteta; që ky është realiteti. Ka më shumë mbikqyrje tani, jo më pak. Ka më shumë pritshmëri se kurrë më parë. Ky është çmimi për anëtarësinë.
 
Panorama: Duke marrë shkas nga fjalët tuaj për institucionet e pavarura dhe sulmet politike. Para dy ditësh Parlamenti rrëzoi dekretet e Presidentit për emërimin e pesë anëtarëve të Gjykatës së Lartë. Njëri prej tyre ishte gjyqtar në Gjykatën e Strasburgut për nëntë vjet. Edhe ai u rrëzua në bllok. Cili është mendimi juaj për këtë votim? Dhe do të doja të dija më shumë për rolin tuaj në takimet që keni pasur me Presidentin Topi, më herët me Kryetaren e Parlamentit Topalli dhe ndoshta ndonjë takim të fundit me kryeministrin Berisha.
 
Ambasadori: Dëshiroj të jem shumë i hapur. U shqetësova shumë nga veprimet në Parlament të hënën në mbrëmje. Për të qënë i sinqertë, e kam të pamundur të besoj se asnjë nga kandidatët e propozuar nuk u konsiderua i kualifikuar. Tek ata kombinoheshin eksperienca, arsimimi, aftësitë, përgatitja dhe trajnimi. Siç e përmendët dhe ju, njëri prej tyre ishte për nëntë vjet gjyqtar në gjykatën Europiane të të Drejtave të Njeriut në Strasburg.  As edhe njëri prej tyre nuk u konsiderua i kualifikuar. Kjo është shqetësuese dhe unë mund të arrij vetëm në përfundimin se deputetët përdorën detaje teknike në ligj për të anashkaluar, madje rrëzuar frymën e parimeve demokratike. Për amerikanët, ne nuk mund të tolerojmë vetëm dukjen e parimeve demokratike. Ne kërkojmë thelbin e demokracisë, në çdo rast. Veprimet e Parlamentit mbrëmjen e së hënës, e thënë me sinqeritet, ishin të padenja për një institucion demokratik. Tani është e rëndësishme që të gjitha palët, të gjithë aktorët, të gjejnë një mënyrë për të sheshuar menjëherë mosmarrëveshjet, në një mënyrë që respekton të drejtat, privilegjet dhe përgjegjësitë e të gjithëve dhe që s’kërkon të nxjerrë përfitime politike, por që gjen një rrugë të përbashkët të nevojshme për ecjen përpara me emërimin e gjykatësve. Gjykara e Lartë thjesht është shumë e rëndësishme për t’u kthyer në një top në lojën politike.
 
Panorama: Po për kontaktet tuaj me Presidentin dhe figura të tjera?
 
Ambasadori: Kam folur siç e përmendët me shumë nga figurat kyçe mbi këtë dhe tema të tjera. Unë thjesht doja të bëja të qartë pikëpamjen e qeverisë dhe popullit amerikan dhe të inkurajoja, deri në atë pikë të limituar që mundem, gjetjen e një zgjidhjeje që respekton të drejtat e gjithësecilit.
 
Panorama: Kanë kaluar rreth tre muaj tashmë që nga shpërthimi i Gërdecit. Imuniteti i ish ministrit të mbrojtjes është hequr, prokuroria e përgjithshme po vazhdon hetimet por që është përballur me sulme nga politikanët, ish punonjës të fabrikës që kanë hyrë në grevë urie duke pretenduar dëmshpërblim të pamjaftueshëm nga qeveria. Si do të shkojë kjo puna e Gërdecit?
 
Ambasadori: Mendoj se duhet të fillojmë duke marrë parasysh viktimat e tragjedisë. Në një moment të vetëm jetët e tyre ndryshuan përgjithmonë. Shumë vetë, përfshirë fëmijë të vegjël dhe të pafajshëm, humbën jetët e tyre dhe mendoj se ata duhet të jenë në qendër të vëmendjes së çdo përqasjeje dhe, shpresojmë, çdo zgjidhjeje që do të gjendet në lidhje me shpërthimin e ndodhur. Kam bërë edhe më parë thirrje që hetimi të jetë i plotë, i paanshëm dhe i pandikuar nga ndërhyrjet politike.  Sot e ripërsëris këtë thirrje.  Është e rëndësishme, që për të ndihmuar viktimat e Gërdecit, të gjendet e vërteta dhe të mos ketë përpjekje për të manovruar apo ndërhyrë në një hetim të lirë dhe të paanshëm. Kjo është e vetmja mënyrë me të cilën mund t’i shkojmë në fund asaj që ndodhi. Prokurorja e Përgjithshme po e ndjek këtë çështje. Unë kam kërkuar dhe do të vazhdoj të kërkoj që ajo të lejohet të kryejë detyrat e saj ashtu si ligjet e Shqipërisë kërkojnë që ta bëjë.
 
Diçka tjetër që doja të thoja për Gërdecin, diçka për të cilën kemi folur, por për të cilën jam edhe më shumë i shqetësuar tani. Shumë njerëz që kishin shtëpitë brenda zonës së shpërthimit po kthehen aty.  Disa anëtarë të stafit tim që ishin atje vetëm dje më thanë se njerëzit po ndërtojnë shtëpi të reja shumë pranë vendit të shpërthimit. E përsëris me të gjithë forcën dhe qartësinë që mundem se kjo është e rrezikshme për ta. Ka ende eksploziv, municione që mund të shpërthejnë në çdo moment. Rreziku i një shpërthimi tjetër është i pranishëm dhe e fundit gjë që do të donte çdokush është që Gërdeci të shkaktojë viktima të tjera. Ka marrë shumë deri tani. Kemi folur gjatë me autoritetet shqiptare në nivelet më të larta; kemi bërë të qartë se duhet mbështetja e tyre e plotë për t’u kërkuar njerëzve të mos kthehen. Ne shpresojmë që pas kthimit të këtyrë njerëzve nuk qëndrojnë konsiderime politike.  Ka nevojë për një zë të fortë nga qeveria shqiptare që të thotë Ju lutemi shumë, është e rrezikshme kthimi në një rreze prej 800m. Është e pasigurtë për shkak të rrezikut të shpërthimeve; është e pasigurtë për shkak të rreziqeve mjedisore; është e pasigurtë për ndërtimin e banesave në këtë zonë derisa një pastrim i plotë të jetë kryer. Dhe kjo mund të marrë shumë kohë.
 
Panorama: Desha të përfitoj meqenëse jemi tek çështja e Gërdecit, ka patur raportime në media se ka pasur transportime fishekësh nga Shqipëria në Afganistan, ku është përfshirë dhe kompania amerikane AEY. A mund të na jepni një informacion se si po ecin këto hetime në Sh.B.A.? Çfarë është gjetur deri tani? A ka bashkëpunim mes prokurorise amerikanë dhe asaj shqiptare për këtë çështje?
 
Ambasadori: Më lejoni të them që në fillim që në bazë të ligjeve tona unë nuk mund të komentoj mbi substancën e një hetimi që është në vazhdim. Ajo që mund t’ju them është që duke u kryer një hetim shume serioz, duke parë të gjitha aspektet e kësaj çështje, përfshirë dhe rolin e kompanisë që ju cituat, AEY; Që të gjitha pistat e provave po shikohen; Që ka bashkëpunim mes autoriteteve tona dhe atyre shqiptare për t’i shkuar deri në fund të kësaj çështje gjithashtu. Për momentin nuk mund të them më tepër se kaq. Por, të jeni te sigurtë që ndërsa ne këshillojmë qeverinë shqiptare që të kryejë një hetim mbi prova dhe vetëm mbi to dhe që të proçedojnë këdo dhe kudo ku këto prova çojnë, ne po bëjmë të njëjtën gjë.
 
Panorama: Duket sikur është një intervistë përvjetorësh. Pas ekzaktësisht një viti do të ketë zgjedhje të përgjithshme në Shqipëri. A mendoni ju se po bëhet gjithçka për reformën dhe karta e identitetit?
 
Ambasadori: Unë sigurisht shpresoj që po. Zgjedhjet për qytetarët në vendin tim nuk janë diçka e rastësishme. Zgjedhjet janë veprimi themelor i demokracisë. Dhe që zgjedhjet të jenë të lira dhe të ndershme, që të administrohen mirë, të organizohen, dhe që të jenë të lira nga çdo problem, dhe nga çdo ndikim, është një standart themelor për amerikanët. Sigurisht që [demokracia] përbëhet nga shumë më tepër, është sistemi gjyqësor, sistemi zgjedhor, etj. Por ne fillojmë me themelin e një demokracie që janë zgjedhjet. Dhe është jetësore për Shqipërinë që zgjedhjet e ardhshme të mos kenë të metat që kanë pasur zgjedhjet e shkuara. Do të jetë një provë për Shqipërinë në vështrimin e popullit amerikan dhe popujve të tjerë në mbarë botën. Unë e mbështes fuqishëm thirrjen e bërë nga Kryeministri Berisha i cili kërkoi që përgatitja e kodit të ri elekotral të bëhet pa vonesë, menjëherë dhe në mënyrë të përshpejtuar. Ne e mbështesim plotësishtë këtë gjë. Eshtë shumë e rëndësishmë që proçeset e rregjistrit të gjendjes civile dhe të kartave të identitetit të përfundohen, të jenë gati kur të bëhet votimi  i ardhshëm verën që vjen. I bëjmë thirrje të gjithë palëve të përfshira që të ndërgjegjësohen që koha kalon. Ju lutem, mos u vononi në këtë. Ju lutem, lëvizni përpara me qëllim që zgjedhjet e ardhshme të zhvillohen të qeta dhe të drejta.
 
Panorama: Të themi që një tjetër President amerikan do të vizitojë Shqipërinë.  Çfarë do të donit të shihnit të realizuar në Shqipëri ndërkohë?
 
Ambasadori: Një ndër ëndrrat e mia më të dashura është të arrij të realizoj vizitën e Presidentit të ardhshëm amerikan. Dihet që ne kemi zgjedhjet dhe kushdo që do të zgjidhet do t’i duhet të marrë kohë për t’u organizuar dhe kujdesur për përgjegjësitë e tij të shumta. Por, megjithatë, në një moment të caktuar, Presidenti do të udhëtojë dhe një ndër përparësitë e të gjithëve ne në këtë ambasadë do të jetë që të inkurajojmë Presidentin e ardhshëm që të vijë këtu. Nëse Presidenti vjen këtu, jam i bindur që do të shohë në popullin shqiptar një mik të vërtetë të Amerikës. Një popull që na ka qëndruar përkrah kurdoherë dhe me të cilin ne shprësojmë të vazhdojmë të qëndrojmë krah për krah dhe të mbështesim plotësisht.
 
Çfarë do të doja të shihja? Unë besoj shumë te shqiptarët, Shqipëria dhe tek e ardhmja e këtij vendi. Do të doja të shihja të gjithë energjinë, dinamizmin dhe talentin që kam gjetur në këtë tokë që të mblidhet në një forcë të bashkuar që përballet me problemet që akoma ekzistojnë këtu. Që mposht korrupsionin, që zgjidh problemin e trafikut të qënieve njerëzore, që arrin një barazi më të madhe gjinore, që sulmon varfërinë dhe kujdeset për një jetë më të mirë për të varfërit në këtë vend. Dua që mësimet e nxjerra nga Shqipëria të ndahen me të tjerët gjithashtu. Mesimet e tolerancës fetare që shfaqet në mbarë këtë vend, historia prekëse e shpëtimit të hebrenjve gjatë Holokaustit, mikpritja e këtij populli ndaj miqve të huaj. Të gjitha këto gjëra janë gjëra që Shqipëria duhet t’ia mësojë botës dhë që është e rëndësishme që bota t’i dijë. Kështu që kur Presidenti i ardhshëm të vijë këtu, gjë e cila shpresoj të mos jetë shumë larg megjithëse nuk mund ta parashikoj, pasi nuk e dimë akoma se cili do të jetë Presidenti i ardhshëm, shpresoj të gjejë një Shqipëri për të cilën qytetarët kanë punuar shumë që ta arrijnë. Të gjejë shqiptarë që jetojnë një jetë të mirë, të sigurtë, të lirë, të hapur dhe demokratike që ata meritojnë. Kjo është ajo që do të dëshiroja.

Ambasada e Sh.B.A. Organizon Dhurimin e Tretë të Gjakut (11 Qershor 2008)

Për të festuar Ditën Botërore të Dhurimit të Gjakut 2008 dhe temën e saj "Të Japësh Gjak Rregullisht," Ambasada e Sh.B.A. organizon sot dhurimin e tretë të gjakut.

Në mbështetje të përpjekjeve të Kryqit të Kuq Ndërkombëtar dhe Gjysmëhënës së Kuqe dhe Organizatës Botërore të Shëndetësisë, 30 individë morën pjesë në dhurimin e parë të gjakut në dhjetor 2007 dhe 40 në gusht 2007. Sot janë regjistruar për të dhënë gjak 20 persona dhe ftojmë cilindo tjetër që do të donte të dhuronte gjak sot. Qëllimi i kësaj përpjekjeje është të ndihmohet Banka Kombëtare e Gjakut e Shqipërisë në synimin e saj për të arritur 100 përqind gjak të dhuruar deri në vitin 2010.

Dita Botërore e Dhurimit të Gjakut organizohet për të falënderuar vullnetarët që dhurojnë gjak pa shpërblim, përveç dijenisë që po shpëtojnë jetë në komunitetin e tyre. Prandaj, do të donim të falënderonim vullnetarët që po japin nga koha e tyre sot dhe do të donim t’i kujtonim parrullën e re të Ditës Botërore të Dhurimit të Gjakut se – "Një Herë Nuk Mjafton."

Synimi i këtij Raporti është të stimulojë veprim dhe të krijojë partneritete anembanë botës në luftën kundër skllavërisë së ditëve moderne. Vendet që përcaktohen se kanë një numër domethënës viktimash të trafikimit klasifikohen në një prej tri grupeve. Vendet që vlerësohen se përmbushin “standardet minimale për eliminimin e formave të ashpra të trafikimit” klasifikohen në Grupin 1. Vendet që vlerësohen se nuk përmbushin plotësisht standardet minimale, por po bëjnë përpjekje domethënëse për t’i përmbushur këto standarde minimale klasifikohen në Grupin 2. Vendet që vlerësohen se as nuk përmbushin standardet minimale dhe as po bëjnë përpjekje domethënëse për t’i përmbushur ato klasifikohen në Grupin 3.

Lista e Vrojtimit përbëhet nga vende të Grupit 2 që përcaktohen se: (1) nuk kanë bërë “përpjekje në rritje” gjatë vitit të kaluar; (2) kanë shmangur statusin e Grupit 3 bazuar mbi angazhime ndaj reformave anti-trafikim gjatë vitit pasues, ose (3) kanë një numër shumë domethënës viktimash trafikimi ose një popullsi domethënëse viktimash në rritje.

SHQIPËRIA (Grupi 2 – Lista e Vrojtimit)

Shqipëria është një vend burimi për gra dhe vajza të trafikuara për qëllime të shfrytëzimit seksual për përfitim dhe punë të detyruar; ajo nuk konsiderohet më si një vend kryesor tranzitimi. Viktimat shqiptare trafikohen në Greqi, Itali, Maqedoni, dhe Kosovë, dhe shumë prej këtyre trafikohen më tej për në vende të Europës Perëndimore si Mbretëria e Bashkuar, Franca, Belgjika, Norvegjia, Gjermania dhe Holanda. Fëmijë u trafikuan gjithashtu në Greqi për të lypur dhe forma të tjera të punës së fëmijëve. Afro gjysma e të gjitha viktimave shqiptare të trafikimit janë nën moshën 18 vjeç. Trafikimi i brendshëm për seks i femrave dhe fëmijëve është në rritje.

Qeveria e Shqipërisë nuk përmbush plotësisht standardet minimale për eleminimin e trafikimit; megjithatë, ajo po bën përpjekje domethënëse për ta arritur këtë. Qeveria e Shqipërisë është vendosur në Listën e Vrojtimit të Grupit 2 për shkak se dështoi të demonsronte prova të përpjekjeve në rritje për të luftuar trafikimin gjatë vitit të shkuar, sidomos në fushën e mbrojtjes së viktimave. Qeveria nuk identifikoi si duhet viktimat e trafikimit gjatë vitit 2007. Gjithashtu, ajo nuk ka demonstruar se po heton apo ndjek penalisht në mënyrë energjike zyrtarët fajtorë.

Rekomandimi për Shqipërinë: Të hetojë dhe ndjekë penalisht në mënyrë energjike krimet e trafikimit të qenieve njerëzore si dhe bashkëfajësinë e zyrtarëve ligjzbatues në trafikim, si dhe të ndëshkojë dhe dënojë personat përgjegjës për akte të tilla; të përforcojë trainimin e zyrtarëve ligjzbatues brenda sektorit anti-trafikim; të sigurojë zbatimin e plotë të mekanizmit kombëtar për referimin e viktimave tek ofruesit e shërbimeve; të rrisë financimin për shërbimet e ndihmës dhe mbrojtjes së viktimave; të hartojë dhe zbatojë një plan të ri kombëtar veprimi me pjesëmarrjen e OJQ-ve vendase që merren me anti-trafikimin; të ofrojë trainim anti-trafikim për trupat paqeruajtëse.

Ndjekja penale
Qeveria e Shqipërisë nuk paraqiti fakte bindëse për përparim në përpjekjet ligjzbatuese për të luftuar trafikimin njerëzor gjatë vitit 2007. Shqipëria e ndalon penalisht trafikimin e seksit dhe punës nëpërmjet kodit penal, i cili parashikon ndëshkime nga pesë në 15 vjet burgim. Këto dënime janë mjaftueshëm shtrënguese dhe më të rënda se ato që parashikohen për përdhunimin. Gjatë vitit 2007, Shqipëria ndoqi penalisht 49 trafikantë të dyshuar dhe dënoi shtatë kundravajtës për trafikim njerëzor. Shtatë nga ndjekjet penale ishin për trafikim të punës së fëmijëve. Dënimet për trafikantët e dënuar ishin të ashpra sa duhet, duke variuar nga pesë vite burgim dhe gjoba deri në 16 vite burgim me gjoba. Nuk dihet nëse qeveria ndoqi penalisht dhe dënoi trafikantë të tjerë nën statute të tjera sepse qeveria nuk bën ndarje të statistikave të krimeve me kundravajtjet për trafikim. Gjatë periudhës së raportimit, njësitë rajonale anti-trafikim të policisë mbetën të trainuara dobët dhe të pajisura keq për të trajtuar efektshëm trafikimin njerëzor për shkak të burimeve të pamjaftueshme, ndikimit të korrupsionit, dhe ndërrimeve të shpeshta të rekrutëve të policisë.  Qeveria ndaloi trainimin anti-trafikim për oficerët e rinj dhe ekzistues të policisë, megjithëse trainimi për gjyqtarët dhe magjistrat vazhdoi. Midis qershorit dhe korrikut 2007, qeveria pushoi nga puna afro 20 përqind të oficerëve të policisë që kishin qenë të specializuar dhe kishin marrë shumë trainim, si pjesë e një përpjekjeje të gjithanshme për ristrukturimin e policisë. Në tri raste të veçanta, Ministria e Brendshme arrestoi 12 oficerë policie të akuzuar për trafikim të qenieve njerëzore gjatë vitit 2007, përfshi gjashtë oficerë që kishin përgjegjësi të drejtpërdrejtë për anti-trafikimin në kufi.  Ndjekjet penale të këtyre çështjeve dhe shumë çështjeve të tjera nga periudha e mëparshme e raportimit mbeten në proces. 

Mbrojtja
Qeveria e Shqipërisë dështoi në vazhdimin konseguent të përpjekjeve për të identifikuar, referuar, mbrojtur dhe riintegruar viktimat e trafikimit gjatë vitit 2007. Aftësia e qeverisë për të financuar shërbimet e mbrojtjes dhe ndihmës ishte e kufizuar; megjithatë, ajo administronte një strehë kujdesi për viktimat në Tiranë. Qeveria ofroi ndihmë sporadike jofinanciare për katër streha të tjera administruar nga OJQ, si p.sh. përdorimi i ndërtesave apo trojeve shtetërore. Në korrik 2007, të pesta strehat nënshkruan një memorandum mirëkuptimi për të forcuar bashkëpunimin dhe bashkërendimin mes tyre. Një ndryshim gjatë kësaj periudhe raportimi ishte një rënie e përgjithshme në numrin e viktimave të identifikuara për shkak të zbatimit të papërshtatshëm të mekanizmit kombëtar të referimit për disa muaj me radhë nga ana e policisë anti-trafikim. Në vitin 2007, qeveria identifikoi vetëm 13 gra dhe shtatë fëmijë si viktima të trafikimit gjatë periudhës së raportimit, një rënie prej 25 përqind në krahasim me 25 viktimat e trafikimit  raportuar nga qeveria gjatë periudhës së raportimit të vitit 2006.  Sipas qeverisë dhe vëzhguesve të tjerë, autoritetet identifikuan si viktima vetëm ata që e identifikuan veten si të tillë në mënyrë aktive. Megjithatë, në të njëjtën kohë, strehat e OJQ-ve raportuan 146 viktima të trafikimit gjatë vitit të raportimit. Viktimat nuk burgosen apo gjobiten për akte të paligjshme kryer si rezultat i drejtpërdrejtë i trafikimit të tyre. Programi shqiptar për mbrojtjen e dëshmitarëve është në dispozicion të viktimave të trafikimit që marrin pjesë në procedimet penale; megjithatë, të dhënat sugjerojnë që sistemi është i paefektshëm për viktimat e trafikimit. Në vitin 2007, një grua e re u ritrafikua në Greqi nga vëllezërit e trafikantit të saj, pas dëshmisë së saj që çoi në burgosjen e tij. Viktimat fëmijë, shumë prej të cilëve u trafikuan nga prindërit e tyre, më shpesh iu kthyen prindërve të tyre se sa u vendosën nën kujdes mbrojtës. 

Parandalimi
Qeveria e Shqipërisë vuri në zbatim një numër veprimtarish për parandalimin e trafikimit, por lejoi që plani i saj kombëtar anti-trafikim i veprimit të skadonte. Në nëntor 2007, Ministria e Brendshme mori përsipër financimin e linjës së posaçme 24-orëshe falas për viktimat dhe viktimat e mundshme të trafikimit nga Zyra e OKB-së për Drogën dhe Krimin dhe IOM-i. Ministria e Arsimit përfshin në programin e shkollës së mesme ndërgjegjësim mbi rreziqet e trafikimit. Qeveria vazhdoi zbatimin e ligjit anti-skaf, duke deklaruar të jashtëligjshme praktikisht të gjitha mjetet e ujit përgjatë bregut shqiptar dhe duke çuar në një rënie domethënëse në trafikimin e personave për në Itali, pjesa më e madhe e të cilit kryhej me varka në të kaluarën. Gjatë periudhës së raportimit, komunikimi midis qeverisë dhe OJQ-ve u përmirësua pas një periudhe marrëdhëniesh të sforcuara. Bashkërenduesi kombëtar anti-trafikim dhe drejtori i përgjithshëm i policisë zhvilluan takime me OJQ që çuan në komunikim të përmirësuar mes qeverisë dhe OJQ-ve në janar 2008, sidomos në pikat e kalimit të kufirit. Deri në mars 2008, qeveria nuk e kishte shpërndarë një projekt-plan veprimi kombëtar anti-trafikim 2008-2010 për komente tek partnerët ndërkombëtarë dhe OJQ-të. Qeveria nuk paraqiti fakte se bën përpjekje të parandalojë angazhimin në trafikim apo shfrytëzimin e viktimave të trafikimit nga ana e trupave të saj paqeruajtëse të dislokuara jashtë vendit. Ministria e Kulturës dhe Turizmit prodhoi pankarta që po vendosen në të 15 pikat e kalimit të kufirit për të shkurajuar turizmin e seksit të fëmijëve dhe për të ndërgjegjësuar kufi-kaluesit se marrëdhëniet seksuale me fëmijë përbëjnë një krim në Shqipëri.

Prokurorja e Përgjithshme informoi Ambasadorin mbi aspektet publike të një serie hetimesh në vazhdim, përfshi në mënyrë specifike atë të Gërdecit.

Ambasadori e siguroi Prokuroren e Përgjithshme që Qeveria e Shteteve të Bashkuara mbetet në mënyrë të përhershme e përkushtuar ndaj një hetimi të paanshëm e të gjithanshëm, të bazuar plotësisht mbi fakte ligjore. Qeveria e Sh.B.A. nuk do të paragjykojë përfundimin e ndonjë procedimi ligjor, por pret që vetëm faktet do të jenë përbërësi kritik për të përcaktuar gamën dhe natyrën e hetimit. 

Qeveria amerikane do të shihte e zhgënjyer dhe e alarmuar çfarëdo përpjekjeje për t’ia nënshtruar këtë hetim çfarëdo ndikimi të jashtëm. Është detyra kushtetuese e Prokurores së Përgjithshme, dhe jo ajo e ndonjë organi tjetër të qeverisjes, që të kryejë punën e saj pa pasur ndërhyrje. Që të ndodhë kjo, është e domosdoshme që Parlamenti të trajtojë në mënyrë të menjëhershme çështjen e imunitetit parlamentar.

Qeveria dhe populli amerikan do të jenë thellësisht të shqetësuar nëse ndonjë faktor, parti, apo udhëheqës politik bën deklarata apo ndërmerr veprime që, në ndonjë mënyrë, do të përfshinin ndonjë axhendë politike në çka duhet të jetë një hetim i paanshëm dhe i pavarur, bazuar mbi sundimin e ligjit.

Fjala e Administratores së USAID Henrieta For
Deklaratë në Konferencën për Shtyp (19 maj 2008)

Mirëmëngjes edhe një herë dhe faleminderit për mundësinë për të diskutuar vizitën time në Shqipëri.

Udhëtimi im në Shqipëri vjen pas arritjes historike të Shqipërisë me ftesën për të hyrë në NATO. Kjo ftesë u mor në Bukuresht muajin e kaluar, dhe vjen pas rritjes së fortë ekonomike si dhe shpërthimet shkatërrimtare në Gërdec. Këto shpërthime tragjikisht morën duzina jetësh dhe shkaktuan vështirësi e humbje të jashtëzakonshme financiare dhe emocionale për komunitetin atje.

Në këtë kontekst mundësish dhe sfidash, u takova me Kryetaren e Kuvendit Topalli, Presidentin Topi dhe Kryeministrin Berisha dje dhe sot në mëngjes.

Ndërkohë që Shqipëria shikon përpara drejt zgjedhjeve parlamentare dhe anëtarësimit në NATO, do të jetë e rëndësishme që qeveria të demonstrojë përkushtimin e saj për të zbatuar reformat gjyqësore dhe zgjedhore. Do të duhet të intensifikojë përpjekjet aktive kundër korrupsionit, sidomos lidhur me imunitetin dhe sanksione më të ashpra për kundravajtësit, vënë në zbatim nga gjyqe dhe dënime të ndershme dhe apolitike.

Është gjithashtu e rëndësishme të nënvizohen deklaratat e Ambasadorit Uidhers dy javë më parë që theksonin përgjegjësinë e të gjithë shqiptarëve që të kërkojnë fundin e korrupsionit.

Ishte kënaqësi që sapo mora pjesë në përurimin e Agjencisë Kombëtare për Shoqërinë e Informacionit, e cila strehon sistemin e qeverisjes elektronike të Shqipërisë, e cila ndihmon kundërvënien ndaj korrupsionit dhe përmirësimin e mjedisit ekonomik nëpërmjet regjistrimit të biznesit, dhe reformave në taksa dhe prokurim. Së bashku me Qendrën Kombëtare të Regjistrimit të biznesit, kjo përbën një gur të rëndësishëm kilometrik për Shqipërinë.

Menjëherë pas këtij aktiviteti do të marr pjesë në nënshkrimin e një Memorandumi Mirëkuptimi me Gjykatën e Apelit të Tiranës. Korrupsioni ndikon shumë fusha të shoqërisë, por ndikimet mbi biznesin dhe investimet janë vërtet të mëdha. Do ta mbyll vizitën duke u takuar me një grup personash të biznesit për të diskutuar mundësitë dhe sfidat për investime.

Fjala e Administratores së USAID, Henrieta For
Nënshkrimi i Memorandumit të Mirëkuptimit me Gjykatën e Apelit të Tiranës (19 Maj 2008)

I nderuar Ministri i Drejtësisë, Z. Zëvendës-Kryetar i Këshillit të Lartë të Drejtësisë, Z. Kryetar i Gjykatës, Z. Kancelare e Gjykatës, Gjyqtarë, zonja dhe zotërinj. Është një privilegj që jam këtu për të nënshkruar këtë marrëveshje me Gjykatën e Apelit të Tiranës. Kjo marrëveshje fillon një partneritet tri-vjeçar, pas të cilit, Gjykata do të shërbejë si model i eficiencës, transparencës, dhe përgjegjshmërisë për të gjithë sistemin e gjykatave.

Kam lexuar që shumica e shqiptarëve nuk kanë besim se sistemi i tyre i gjykatave mund të ofrojë drejtësi të paanshme. Ky gjykim i pafat publik duhet të ndryshojë në mënyrë që të ndryshojë Shqipëria. Reforma gjyqësore varet nga përkushtimi i tërë shoqërisë. Për këtë arsye USAID fillon këtë projekt tri-vjeçar duke ndërmarrë këtë marrëveshje midis Ministrisë së Drejtësisë, Këshillit të Lartë të Drejtësisë dhe Konferencës Gjyqësore Kombëtare.

Reforma gjyqësore gjithashtu nënkupton ndërmarrjen e ndryshimeve konkrete në gjykata pikërisht tani. Prandaj kemi nënshkruar edhe marrëveshje të veçanta me një numër gjykatash, të cilat përvijojnë me hollësi se çfarë do të bëjmë sëbashku për ta bërë çdo gjykatë më eficiente, më të përgjegjshme, dhe më transparente.

Ky është Memorandumi i gjashtë që kemi nënshkruar dhe, deri në fund të muajit tjetër, do kemi nënshkruar dhjetë. Ky është Memorandumi i parë ku unë nënshkruaj në emër të USAID – ja sa seriozisht e marrim këtë nismë. Shtetet e Bashkuara do të bëjnë maksimumin për ta ndihmuar këtë gjykatë që të përmirësohet në mënyra të tilla që ata që punojnë në gjykatë dhe ata që e përdorin gjykatën do t’i shohin dhe ndjejnë. Synimi ynë i përbashkët është ta ndihmojmë këtë Gjykatë dhe të gjithë sistemin e gjykatave që të fitojnë besimin e publikut.

Për ta arritur këtë synim sëbashku, kemi nevojë për atë që po premtoni sot: bashkëpunimin, përkushtimin dhe këmbënguljen tuaj aktive. Nevojitet vullneti juaj që të mbahen regjistra publikë të procedurave dhe vendimeve gjyqësore. Nevojitet që dyert e kësaj gjykate, këtu pas meje, të mbeten të hapura për median dhe kontrollin e publikut.

Do të doja ta theksoja çështjen e besimit të publikut. Besimi publik tek gjykatat është i domosdoshëm për sundimin e ligjit. Kur qytetarët akuzohen për një kundravajtje apo dëshirojnë të zgjidhin mosmarrëveshjet e tyre, duhet të presin dhe të marrin trajtim të paanshëm dhe të barabartë në sytë e ligjit. Ata kanë të drejtën të sjellin apelime në gjykata si kjo për të kërkuar zhdëmtim për veprime të gabuara apo vendime të padrejta.

Shqipëria ka bërë përparim drejt sundimit të ligjit. Tani që perspektiva për anëtarësim të plotë në NATO është më afër, Shqipëria ka një shans edhe më të madh jo vetëm për ta marrë seriozisht reformën në drejtësi, jo vetëm për ta marrë seriozisht rifitimin e besimit publik tek gjykatat. Shqipëria ka shansin t’i tregojë bashkësisë ndërkombëtare që synon standardet më të larta të gjyqësorit, të cilat kërkohen prej saj si kusht për anëtarësimin në NATO dhe në Bashkimin Europian.

Përgëzoj Gjykatën e Apelit të Tiranës për përkushtimin e saj ndaj reformës dhe për bashkëpunimin që përfaqëson kjo marrëveshje. Ky është një fillim shumë i mirë. Nëse kushtet për të cilat biem dakord sot do të përmbushen, mund të qëndrojmë këtu pas tre vjetësh dhe të themi me krenari që besimi në procesin gjyqësor është rivendosur, që përpjekjet tona kanë sjellë ndryshimin.  Ju faleminderit.

Rektori Kule, Dekan i Fakultetit, Stringa, miq të shquar,

Në Shqipëri unë kam folur mbi një numër çështjesh. Shumica e tyre kanë qenë tema të gëzueshme për mua: ftesa e Shqipërisë për anëtarësim në NATO, pavarësia e Kosovës, dhe pak për kuturën dhe historinë shqiptare. Tema e sotme fatkeqësisht nuk është një nga ato temat e gëzueshme; tema e sotme është korrupsioni.

Sot ne po publikojmë rezultatet e një sondazhi mbi korrupsionin, kryer nga Instituti i Drejtor Pashës. Sondazhi mat si perceptimin ashtu edhe përvojat e qytetarëve me korrupsionin. Të rejat fatkeqësisht nuk janë të mira. Sipas sondazhit, 92% e shqiptarëve thonë se korrupsioni është i përhapur në zyrtarët publikë dhe ka një rënie prej tetë pikësh krahasuar me vitin e kaluar. Raporti tregon se nuk ka përparim në treguesit e ryshfetit. Afërsisht 70% e njerëzve të intervistuar thanë se kanë paguar një ryshfet për trajtim mjekësor. Rreth 60% kanë shumë pak besim te sistemi gjyqësor. Në një raport 3 me 1, shqiptarët nuk mendojnë se gjyqtarët janë të paanshëm kur kryejnë gjykime.

Drejtori Pasha do t’ju japë më shumë hollësi dhe një analizë të plotë të raportit pak më vonë kështu që nuk do të vazhdoj më në këtë linjë, por, këto shifra tregojnë se Shqipëria ka një problem serioz me korrupsionin. Korrupsioni prek të gjitha pjesët e shoqërisë shqiptare – ekonominë, mundësitë e investimit, imazhin e Shqipërisë jashtë.

Por, nuk dua të vazhdoj të rendis shifra; dua të flas pak mbi atë se si korrupsioni prek njerëzit e zakonshëm. Në shumë biseda me qytetarë shqiptarë, jo vetëm në Tiranë por në të gjithë vendin, kam parë se pothuajse çdo person ka patur histori që flisnin për korrupsionin. Më lejoni t’ju përmend vetëm pak prej tyre.

Njëri më tregoi për fëmijë të vegjël që janë duke mësuar abetaren dhe u thuhet nga mësuesja e tyre ditën para Ditës së Mësueve, “Thuaju prindërve që nuk dua lule nesër!” Çfarë lloj mësimi është ky për një shtatë vjeçar? Çfarë i mëson kjo një shtatë vjeçari? Çfarë modeli i jepet për të ardhmen?

Persona të ndryshëm më kanë treguar për doktorë që nuk shohin kartelën e pacientit apo nuk e regjistrojnë fare vizitën, por bëjnë pyetje mbi të ardhurat dhe gjendjen financiare. Nëse përgjigjet tregojnë se pacienti është i varfër, ai nuk merr trajtim mjekësor. Nëse pacienti është i pasur, doktori bën llogari sa të lartë mund t’ia vërë tarifën.

Shumë njerëz më kanë treguar për vështirësitë e tyre për t’u pajisur me dokumente bazë si patenta, certifikata lindjeje apo tituj pronësie. Ata më tregojnë se si iu duhet të presin me orë të tëra, ndonjëherë edhe me ditë apo javë të tëra, për të marrë dokumente bazë për veten e tyre, kjo në rast se nuk janë të gatshëm të japin 200, 500 apo 1,000 lekë që të kalojnë pa radhë.

Njerëzit shprehin zemërim të madh për faktin se policia u bie daulleve me krenari për një rast korrupsioni të zyrtarëve të lartë, por pastaj javët kalojnë, muajt kalojnë dhe sesi ndodh që akuzat lehtësohen, që disa çështje pushohen, që asnjë nuk ndëshkohet. Tani, më lejoni të jem më i qartë: korrupsioni nuk është një problem vetëm shqiptar; korrupsioni ekziston kudo. Ka shumë korrupsion edhe në vendin tim, në Sh.B.A. – nëse merr në dorë çfarëdo gazete do të shohësh reportazhe mbi raste korrupsioni. Por, përbërësi kryesor nuk është  nëse korrupsioni ekziston, por si mund t’i përgjigjemi.

Një nga gjërat që më duken shqetësuese është se shumë herë kur flas me miqtë e mi shqiptarë dhe i pyes, “Më treguat gjithë këto histori për korrupsionin. Po çfarë mund të bëhet për të?” Dhe ata përgjigjen duke ngritur shpatullat dhe përgjigjen, “Të lutem, Ambasador, këtu nuk jemi në Sh.B.A. por në Shqipëri.”

Unë nuk e pranoj këtë përgjigje.

Shqiptarët e vlerësojnë ndershmërinë po aq shumë sa popujt e tjerë në botë dhe popujt që unë njoh. Shqiptarët e urrejnë korrupsionin. Ata e urrejnë faktin që një pakicë njerëzish të korruptuar prishin sistemin në tërësi.

Dhe në veçanti nuk më pëqen nënkuptimi në atë përgjigje se korrupsioni është një simptomë e kulturës shqiptare; nuk është kështu. Çdokush që e njeh popullin shqiptar e di se ai është një shkelje e kodit etik dhe moral të shqiptarëve.

Kultura shqiptare e vendos ndershmërinë dhe integritetin mbi çdo gjë tjetër. Për shqiptarët një fjalë e dhënë është një fjalë e mbajtur. Dhe parimi i Besës, virtyti klasik i shqiptarëve, është një lidhje që nuk mund të thyhet. Pra, e përsëris, gjithkush që mendon se korrupsioni është i natyrshëm për shqiptarët, e ka gabim; korrupsioni është dhunim i asaj çka do të thotë të jesh shqiptar.

Atëherë, çfarë mund të bëhet?

Më lejoni të flas mbi dy tema të veçanta. E para, trajtimi i korrupsionit është një përgjegjësi e nivelit të lartë. Elita politike e këtij vendi duhet të marrë përgjegjësinë në luftën kundër korrupsionit në mënyrë domethënëse, jo thjesht nëpërmjet fjalimeve dhe fjalëve. Dhe, kur them elita politike, më lejoni të jem i qartë: Nuk po e drejtoj gishtin kah qeveria, apo opozita, apo ndonjë grup i caktuar politik, apo individ; e gjithë elita politike duhet të marrë përgjegjësinë. Dhe kjo do të thotë që udhëheqësit politikë duhet të denoncojnë aktet e korrupsionit edhe kur këto kryhen prej kolegëve të tyre.

Nuk duhet të përdorin ndikimin për të mbrojtur miqtë apo të afërmit dhe nuk duhet të përdorin pushtetin politik për të ndryshuar rrjedhën e drejtësisë. Elita politike e Shqipërisë duhet të udhëheqë përmes shembullit të vet. Një hap i rëndësishëm i drejtpërdrejtë që mund të ndërmerret është ndryshimi i ligjit për imunitetin, i cili mbron zyrtarët e lartë në gjykata, në parlament, dhe në poste të tjera nga procedimi. Ata duhet të jenë po aq përgjegjës ligjërisht sa çdo qytetar shqiptar. Me fjalë të tjera, askush nuk duhet të ketë imunitet nga procedimi për akte të jashtëligjshme.

Dhe, udhëheqja politike e Shqipërisë duhet të fuqizojë institucionet që kërkojnë të bëjnë drejtësi; të fuqizojë prokurorët që vihen pas kriminelëve dhe të bëjnë të qartë që kushdo qoftë i dyshuar, pavarësisht nga pasuria, pavarësisht nga lidhjet familjare, pavarësisht nga lidhjet politike, do t’i nënshtrohet procedimit.

Më lejoni të përmend një shembull të asaj që dua të them: ishte kënaqësi që në raportin më të fundit për të drejtat e njeriut, për vitin 2007, nuk pati raportime për dhunë kundër gazetarëve. Megjithatë, ditën përpara se raporti të bëhej publik, një anëtar i parlamentit, Tom Doshi, rrahu një gazetar sepse ky bëri pyetje të vështira. Raporti për të drejtat e njeriut vitin tjetër nuk do t’i japë Shqipërisë notë kaluese në këtë kategori. Është premtuar një hetim i rastit, por nuk është dëgjuar më tepër. Nuk mund të gjykoj nëse Z. Doshi ishte fajtor apo i pafajshëm në atë që bëri, por pyetja ime është: A do të ketë dëgjim të barabartë të të dyja palëve? Gjithashtu, ngre pyetjen: Çfarë po bën media? Media ka rol të rëndësishëm, sidomos në mbrojtjen e një anëtari të vet. Me sa kam dijeni, asnjë gazetë nuk e raportoi këtë incident deri disa ditë pasi kish ndodhur; pyetja ime është: a po e ndjek media rastin tani? Dhe, a nuk është detyra e tyre ta ndjekin këtë çështje?

Tema e dytë që dua të diskutoj është përgjegjësia publike. Me këtë, dua të them qytetarët që shohin korrupsion apo janë viktima të korrupsionit, duke protestuar, duke e kritikuar, duke denoncuar raste të korrupsionit, duke kërkuar më shumë nga udhëheqja e vendit për të bërë diçka për korrupsionin. Profesionet mund të vendosin rregull brenda vetes; profesionet mund të ndihmojnë në eliminimin e korrupsionit brenda radhëve të veta.

Për shembull, nëse asgjë nuk i ndodh mjekut që merr rryshfet, njollosen emrat e qindra mjekëve që shpëtojnë jetë.

Nëse asgjë nuk i ndodh gjyqtarit që përdor një tuareg që kushton 30,000 euro, njollosen emrat e të gjithë gjyqtarëve që japin vendime të ndershme dhe të drejta çdo ditë.

Nëse asgjë nuk i ndodh policit që njofton kriminelin përpara operacioneve të policisë, e gjithë trupa policore prej 15,000 oficerësh njolloset dhe dobësohet.

Nëse asgjë nuk i ndodh zyrtarit që një ditë gdhihet i pasur, e gjithë administrata publike njolloset dhe dobësohet.

Unë nuk e pranoj përgjigjen që korrupsionit nuk i bën dot gjë.

Askush nuk mund të më bindë që të ashtu-quajturit “të fortë” në këtë vend të jenë më të fuqishëm se sa mijëra prindërit që duan shkollim të denjë për fëmijët e tyre, apo se sa të rinjtë si ju që duan të jetojnë këtu në një shoqëri të lirë, të hapur dhe të ndershme.

Dëgjova historinë e një drejtoreshe spitali në një qytet verior, e cila mësoi që infermieret kërkonin ryshfet për t’u treguar pacientëve ku ishin zyrat e mjekëve. Ajo thjesht vendosi shenja treguese që tregonin si shkohej në zyrat e mjekëve dhe kjo arriti të pakësonte ryshfetet.

Dëgjova për një agjenci që lëshon dokumenta të caktuara që i dha fund problemit të njerëzve që nuk mbanin radhë duke paguar ryshfet, duke vendosur një sistem takimesh me orar: çdo person arrinte në një kohë të caktuar, takonte zyrtarin përkatës dhe nuk paguante ryshfet.

Cila është rëndësia e marrjes së përgjegjësisë nga qytetarët? Më lejoni të lexoj citimin e një shqiptari shumë të respektuar, At Anton Harapi, i cili, përpara se të ekzekutohej në vitin 1947, tha, “A e dini se çdo ndërtese i vihen themelet n’dhe? Edhe n’vorr në hyjshim, duhet t’jemi gurt e themelit t’asaj binaje t’cilën sot e quejm Shqipni.”

Zonja dhe zotërinj, korrupsioni nuk është lojë; është luftë.

Ka një dhe vetëm një arsye për fjalët e mia sot këtu: dhe ajo është sepse unë e di që mund ta fitoni këtë luftë, sepse qeveria ime do që ju ta fitoni këtë luftë, dhe sepse çdo shqiptar do që të fitojë.

Ju faleminderit shumë.

Departamenti i Shtetit të Sh.B.A. dhe Ministria e Mbrojtjes Bien Dakord të Fillojnë Pastrimin e Municioneve në Gërdec (2 Maj 2008)

Sot Ministri i Mbrojtjes Gazmend Oketa dhe i Ngarkuari me Punë Stephen A. Cristina nënshkruan një marrëveshje që do të lejojë kontraktorin e Departamentit të Shtetit të Sh.B.A. ArmorGroup North America (AGNA) të fillojë procesin e ngadaltë dhe të rrezikshëm të largimit të municioneve aktive nga zona e shpërthimit në Gërdec.

Deri më sot, Qeveria e Sh.B.A. ka financuar shkatërrimin e miijëra tonë municionesh të vjetëruara të mbetura nga periudha komuniste e Shqipërisë, me kosto totale prej  $55 milion dollarë.  Shumë më tepër duhet bërë sa më shpejt që të jetë e mundur për të parandaluar një tjetër katastrofë. Qeveria e Sh.B.A. do të vazhdojë të punojë me Qeverinë e Shqipërisë, qeveri të vendeve të tjera dhe organizata ndërkombëtare për t’i zhdukur këto rreziqe nga Shqipëria dhe për ta bërë vendin të sigurtë për qytetarët dhe vizitorët e tij.

AGNA ka angazhuar kompaninë britanike EOD Solutions, e cila do të bashkërendojë punën e punonjësve të saj dhe skuadrave të Forcave të Armatosura Shqiptare të specializuara në shkatërrimin e municioneve të paplasura.  EOD Solutions ka punuar në projekte demilitarizimi në Shqipëri për më tepër se nëntë vjet. Duke respektuar standartet më të larta të sigurisë dhe duke punuar me parametrat e NATO’s kudo ku është e mundur, EOD Solutions ka çmilitarizuar mbi 3,000 ton municione dhe 120,000 mijë armë pa shkaktuar asnjë incident.

Procesi i pastrimit të Zonës së Sigurisë, një zonë rreth 300 metra rreth kraterit të shpërthimit, do të jetë i ngadaltë dhe i vështirë. Edhe kur kryhet duket ndjekur standardet më të larta, nga profesionistë të aftë, rreziku është pandarë.  Meqenëse shpërthime të shumëfishta kanë shpërndarë lloje të ndryshme municionesh (me ose pa djegore), barut, dhe material shpërthyes në një zonë të gjerë, AGNA së pari do të pastrojë municionet në sipërfaqe.  Municionet pa djegore do të çmilitarizohen në një nga tre fabrikat e municioneve të Ministrisë së Mbrojtjes nga specialistë të trajnuar. Municionet me djegore, djegoret dhe municionet pa djegore të gjykuara tepër të rrezikshme për t’u transportuar do të shkatërrohen në një zonë të sigurt pranë zonës së shpërthimit.   Pasi të ketë mbaruar pastrimi i municioneve në sipërfaqe, procesi do të kalojë në një fazë të ngjashme me atë të çminimit.  AGNA do të përdorë detektorë metali për të lokalizuar municionet. Pasi të jenë gjetur, punonjësit do të gërrmojnë me kujdes deri aty ku ndodhet mjeti i lokalizuar, që mund të jetë një copë metali, një predhë pa djegore, ose municion me djegore që mund të shpërthejë me provokimin më të vogël. Procesi i pastrimit të Zonës së Sigurisë mund të zgjasë deri në tre vjet.

Ndërsa procesi do të kryhet nën standardet më të larta të mundshme të sigurisë, rreziku është gjithmonë i pranishëm kur punohet me eksplozivë. Ekspertë nga Qeveria e Sh.B.A. dhe organizata të tjera, përfshirë Zyrën Shqiptare të Veprimit ndaj Minave (AMAE) dhe organizatën daneze DanChurchAid, gjykojnë se si Zona e Sigurisë, ashtu edhe zona përreth saj deri në 800 m, përbëjnë rrezik serioz për banorët dhe gjënë e gjallë: shpërthime, kontaminim i mundshëm i tokës dhe ujërave, dhe dëmtime të fshehta në ndërtime për shkak të shpërthimit të 15 Marsit; ne nxisim fuqimisht banorët e shpërngulur të kësaj zone të mos kthehen derisa ajo të gjykohet e sigurt. 

Hetuesit Kriminalë të Policisë së Emigracionit dhe Doganave të SHBA-së (ICE) dhe Departamenti Amerikan i Shtetit ekstraduan në Tiranë për t’u përballur me drejtësinë shqiptarin në kërkim dhe njëkohësisht ish officerin e Policisë Shqiptare, Lorenc Balliu. Ky rezultat nuk do të ishte arritur pa ndihmën e Zyrës së Interpolit në Tiranë.

Një gjykatë shqiptare e shpalli ish oficerin e policisë Balliu fajtor për krimin e vrasjes.  Gjykata vërtetoi se në 3 Janar 2003 Balliu mori pjesë në rrahjen e një personi gjatë marrjes në pyetje. Viktima humbi jetën si pasojë e plagëve të marra. Balliu do të vuajë dënimin me 16 vjet burg.

Është një nder dhe privilegj i vërtetë që jam me të gjithë ju sot. Po flisja me kolegët e mi dhe e di çfarë grupi i shkëlqyer jeni dhe sa i rëndësishëm do të jetë ky seminar.

Jam veçanërisht i lumtur që jam me ju sot në këtë kohë feste për ftesën e Shqipërisë në Aleancën e NATOs. Besoj që ishte një vendim i rëndësishëm, në fakt historik, dhe Shqipëria tani do të hyjë në një epokë të re të synimeve të saj për t’u integruar në bashkësinë europiane dhe atlantike.

Megjithatë, pjesë e kësaj epoke të re është fakti që NATO dhe anëtarësia në NATO shoqërohen me detyrime të reja, jo thjesht ushtarake.

Parësore mes këtyre detyrimeve është ngritja e një sistemi gjyqësor të drejtë dhe të ndershëm; një sistem ku kriminelët sillen para drejtësisë pa ndërhyrjet e ndikimit politik.

Të gjithë ju, të gjithë ju në këtë sallë, prokurorë dhe oficerë policie, jeni një pjesë absolutisht thelbësore e atij sistemi. Ju në këtë sallë jeni ata që sillni para drejtësisë zyrtarët e korruptuar; jeni ata që gjeni pastruesit e parave dhe i fusni në burg; jeni ata që konfiskoni paratë dhe pronat e kriminelëve që i kanë blerë ato me para të siguruara nga trafikimi i drogave, armëve dhe qenieve njerëzore. Ju jeni ata që ndiqni gjurmët e parasë dhe gjeni të vërtetën.

Dua të theksoj që jam sot këtu për t’ju thënë që ne ju mbështesim tërësisht në përpjekjet tuaja dhe do të vazhdojmë ta bëjmë këtë, sidomos nëpërmjet programeve tona të OPDAT dhe ICITAP. Kam kënaqësinë e veçantë t’i uroj mirëseardhjen Këshilltares së re Ligjore për anti-korrupsionin nga OPDAT, Zonja Sindi Eldrixh, e cila do të vendoset pranë Njësisë së Përbashkët Hetimore të Tiranës për Luftën Kundër Krimit Ekonomik dhe Korrupsionit. Ajo do të punojë ngushtë me shumë prej jush.

Edhe projekti ynë për Sundimin e Ligjit, nga USAID, është ndërtuar për të përmirësuar eficiencën, efektshmërinë dhe transparencën e sistemit të gjykatave.

Sot, përara drejtësisë shqiptare ndodhet një hetim shumë i rëndësishëm mbi tragjedinë e Gërdecit. Unë, dua të shpreh mbështetjen time të plotë për një hetim tërësor, të gjithanshëm, dhe të paanshëm për shpërthimin e Gërdecit. Ky hetim duhet të arrijë kudo ku çojnë të dhënat, pavarësisht se në ç’drejtim apo se kush është i përfshirë. Vetëm kjo do të rivendosë besimin publik në institucionet shqiptare të drejtësisë. 

Ndërkohë që Prokuroria e Përgjithshme për të gjetur të dhënat për kundravajtje, shpresoj që nuk do të hasë asnjë ndërhyrje politike të asnjë lloji. Më tej, shpresoj që procedurat gjyqësore të jenë rigoroze dhe që çfarëdo vendimesh që mund të jepen nga gjykatat shqiptare, ato të jenë në përputhje me krimet, pavarësisht statusit apo lidhjeve politike të kriminelëve.

Unë besoj që jemi të gjithë me shumë fat që këtë hetim e drejton Prokurorja e Përgjithshme Ina Rama. Zonja Prokurore e Përgjithshme, unë kam besim të plotë në udhëheqjen dhe drejtimin tuaj për këtë hetim. Në përgjigje të kërkesës suaj, gjashtë agjentë të hetimit penal federal nga Sh.B.A., agjencia ATF, të cilët janë specialistë në hetimet për shpërthimet, mbërritën dje për të ndihmuar prokurorët dhe oficerët e policisë të ekipit hetimor për Gërdecin.

Sh.B.A. po ofron ndihmë pas tragjedisë së Gërdecit në një numër mënyrash të tjera, të cilat janë radhitur në një njoftim për shtyp që do të nxirret së shpejti. Këto mënyra përfshijnë ndihmën humanitare nga USAID dhe ekspertë ushtarakë nga Komanda Europiane e Ushtrisë së Sh.B.A. (EUCOM).

EUCOM ka dërguar një ekip ekspertësh për mjetet shpërthyese, materialet e rrezikshme, analizat mjedisore, si dhe mjekësinë ligjore. Ekipi po shqyrton vendin e shpërthimit në Gërdec çdo ditë dhe po i ofron këshilla autoriteteve shqiptare.

Shqipëria është një mike dhe tani një aleate në NATO e Sh.B.A. dhe ne jemi krenarë që ofrojmë këtë ndihmë pas kësaj tragjedie. Megjithatë, jemi shumë të shqetësuar për menaxhimin e vendngjarjes. Ekspertët tanë e kanë këshilluar qeverinë që ekzistojnë çështje të sigurisë që mund të çojnë në lëndime të mëtejshme, nëse nuk ndërmerren ndryshime. Specifikisht, zona është ende e mbushur me municione të pashpërthyera, një pjesë e madhe e tyre nën sipërfaqe, dhe shumica e shtëpive në zonën e shpërthimit kanë pësuar dëme serioze strukturore. Ekzistojnë gjithashtu rreziqe mjedisore që janë ende për t’u analizuar.

Për këtë arsye, këshilloj kundër lejimit të banorëve vendas që të rikthehen në shtëpitë e tyre para kohe. I kuptoj banorët, të cilët kuptohet mezi presin të rifillojnë jetët normale. Megjithatë, kthimi tepër herët është si të afrosh rreziqe serioze për njerëz që tashmë kanë vuajtur shumë. U kërkojmë autoriteteve shqiptare që të këshillojnë durim deri sa të jetë përfunduar pastrami i zonës dhe deri sa të jenë rindërtuar shtëpitë e dëmtuara.

Në përfundim, dëshiroj të them që ky seminar ndodh në kohë shumë historike dhe emocionuese për Shqipërinë dhe për marrëdhëniet mes Shqipërisë dhe Amerikës. Ky seminar është shembull i këtij bashkëpunimi dhe miqësie të thellë. Së bashku, të gjithë ju do të bëni punë të rëndësishme për vendin tuaj dhe vendin tim.

Dua të falënderoj Prokuroren e Përgjithshme Rama që më ftoi këtu sot dhe shpresoj që prania ime nënvizon faktin se sa të rëndësishëm e shohim ne këtë seminar.

Ju uroj të gjithëve një seminar të shkëlqyer e të suksesshëm dhe pres të dëgjoj lajme për më shumë hetime e procedime të suksesshme kundër korrupsionit dhe krimit financiar.

• Brenda tri orësh pas shpërthimit, Ambasada ofroi ndihmë mjekësore me vlerë 1,000 dollarë për qendrën e traumës së spitalit ushtarak, të blera me financimin e USAID.

• Gjithashtu, USAID ka ofruar 50,000 dollarë për artikuj ushqimorë dhe jo-ushqimorë emergjence për familjet e zhvendosura. Kryqi i Kuq Shqiptar do t’ua dorëzojë këto furnizime të prekurve gjatë dy muajve të ardhshme.

• Ekspertë amerikanë për menaxhimin e krizave, në Korpusin Xhenier të Ushtrisë së Sh.B.A. dhe Qendrës për Marrëdhënie Civilo-Ushtarake, janë konsultuar ngushtë me Qendrën për Menaxhimin e Krizave të Ministrisë së Mbrojtjes.

• Një ekip me 10 anëtarë nga personeli i Ushtrisë së Sh.B.A., me përvojë të gjerë në materiale shpërthyese dhe shkatërrimin e tyre, sigurinë mjedisore, materialet e rrezikshme, rindërtimin dhe funeralet, i ofruan ndihmë Ministrisë së Mbrojtjes në vendin e shpërthimit, si dhe ndihmuan bashkërendimin e operacioneve në vend.

• Komanda Europiane dërgoi një ekip vlerësues me ekspertë të specializuar për shkatërrimin e armëve për të vendosur se çfarë ndihme tjetër mund të ofrohet. 

• Garda Kombëtare e shtetit të Nju Xhersit ka dërguar tre ekspertë për të vlerësuar nevojat për ndihmë përpara dërgimit të një ekipi specialistësh për rikuperimin nga fatkeqësitë. 

• Një kontraktor amerikan financuar nga qeveria e Sh.B.A. do të arrijë javën e ardhshme për të vlerësuar vendin e shpërthimit përpara se të fillojë puna për pastrimin e materialeve të pashpërthyera në zonën pranë shpërthimit.

• Byroja e Sh.B.A. për Alkolin, Duhanin dhe Armët e Zjarrit do të dërgojë gjashtë specialistë për bombat për të ndihmuar Prokurorinë e Përgjithshme për hetimin pas shpërthimit në Gërdec. Ky ekpi do të ofrojë ndihmë për të përcaktuar origjinën dhe shkakun e shpërthimit.

• Punonjës shqiptarë dhe amerikanë të Sh.B.A. dhe familjet e tyre kontribuan duke mbledhur rreth 3,000 dollarë për të blerë artikuj ushqimorë dhe higjiene si dhe mjete e materiale të tjera. Ata dhuruan ushqime, veshje, artikuj të kujdesit për fëmijët, lodra, si dhe kohën e tyre për të ndihmuar.

• Vazhdojmë të shqyrtojmë me qeverinë shqiptare se çfarë ndihme tjetër mund të nevojitet dhe do të përpiqemi të ofrojmë asistencë sipas kërkesës.  

Sot është një ditë gëzimi, si për Shqipërinë ashtu edhe për Shtetet e Bashkuara. Është një ditë me domethënie historike si për shqiptarët ashtu edhe për amerikanët.

Sot, Shqipëria, sëbashku me Kroacinë, mori ftesën për në Aleancën e NATOs. Siç tha Presidenti Bush më herët sot, Shqipëria do të jetë një anëtare e shkëlqyer e Aleancës.

Jam këtu sot për të shprehur përgëzimet e mia për Shqipërinë dhe popullin shqiptar; jo vetëm në emrin tim, por edhe në emër të qeverisë sime dhe popullit amerikan.

Sot, ne, populli amerikan, mes anëtarëve të tjerë të Aleancës, ju thërrasim ju, popullin shqiptar, të hyni në Aleancën më të rëndësishme të politikës së jashtme në historinë tonë. Kjo ishte Aleanca që përbënte shtyllën tonë të sigurisë gjatë gjithë Luftës së Ftohtë, kur ekzistonte kërcënimi i përplasjes bërthamore. Kjo është një Aleancë që, në kushte ekstreme, na përkushton t’ju ndihmojmë edhe me jetët e ushtarëve tanë.

Siç tha Presidenti Truman në vitin 1949, me rastin e themelimit të Aleancës së NATOs, "Siguria dhe mirëqenia e secilit anëtar të kësaj bashkësie varet nga siguria dhe mirëqenia e të gjithëve. Asnjë prej nesh, i vetëm, nuk mund të arrijë begatinë ekonomike dhe sigurinë ushtarake. Asnjë prej nesh, i vetëm, nuk mund të sigurojë vazhdimësinë e lirisë."

Por, ftesa e Shqipërisë në NATO nuk ishte vepër e jona. Kjo ftesë nuk ishte çështje fati apo vendndodhjeje gjeografike. Nuk ishte as një çështje përllogaritjesh gjeopolitike. Kjo ftesë, thënë thjesht dhe qartë, është një triumf i popullit shqiptar; i asnjë partie apo një tjetre, por i të gjithë shqiptarëve, të të gjitha partive, që punojnë dhe sakrifikojnë sëbashku. Është një prej angazhimeve më të rëndësishme që ne mund të marrim përsipër për popullin shqiptar. Dhe ky angazhim njeh përkushtimin e të gjithë shqiptarëve ndaj demokracisë, sundimit të ligjit, dhe një të ardhmeje më të mirë për vendin, pas natës së errët të komunizmit.

Një poeteshë e njohur shqiptare, duke rrokur diçka nga fryma e arritjes historike që Shqipëria shënoi sot, shkroi vargjet e mëposhtme:

Kishim shumë për të hedhur tutje
Kishim shumë për të fituar
Papritur, nga errësira
Lindi një ditë e re

Nëntë vjet më parë, gjatë zgjerimit të parë të NATOs, Presidenti Klinton iu drejtua të sapoftuarve të atëhershëm, "Mirëse erdhët në shtëpi, në bashkësinë e lirisë."

Sot, unë ju them ju, "Mirëse erdhe, Shqipëri."

###

Takimi mbi Samitin e Bukureshtit midis Ambasadorëve të Vendeve të NATO-s dhe Lidershipit të  Partisë Socialiste (28 Mars 2008)
 
Faleminderit shumë për fjalët tuja të thella dhe të ndjera. Gjithashtu do të falënderoja shumë që mblodhët Ambasadorët përfaqësues të NATO-s sot këtu. Mendoj se mund të flas në emër të të gjithëve ne për t’ju thënë se është shumë e rëndësishme për ne që të kemi një kuptim sa më të thellë që të jetë e mundur të aspiratave të Shqipërisë dhe fjala juaj me fjalët e saj të thella dhe të menduara na ndihmojnë të gjithë ne të kuptojmë më mirë.
 
Jemi mbledhur sot këtu në një kohë të trishtuar për ju dhe popullin shqiptar. Tragjedia e Gerdecit i prek të gjithë në këtë vend dhe mund të them se na prek edhe ne që jemi sot këtu, miqtë tuaj. Ne të gjithë ndajmë dëshirën tuaj për t’i shkuar deri në fund këtij incidenti. Gjithashtu ne jemi të vetëdijshëm se si rezultat i këtij incidenti, mbledhja e sotme zhvillohet në një kohë polemikash politike; ju e përmendët këtë gjatë fjalës suaj. Ne jemi të ndërgjegjshëm se polemikat ushtrojnë presion dhe rëndojnë veçanërisht mbi ato parti politike që janë në opozitë aktualisht. Zgjedhësit tuaj, natyrshëm, do të kërkojnë veprim. Dhe ata do ta presin prej jush këtë veprim dhe do të kërkojnë që të ndodhë menjëherë.
 
Fakti që ju jeni në gjendje t’i bëni ballë këtyre presioneve dhe këtyre kërkesave për veprim duke mbajtur parasysh Samitin e Bukureshtit, dhe vendimi i rëndësishëm që pritet të marrë për zgjerimin e NATO-s, ju nderon ju dhe udhëheqësinë tuaj në shtetin shqiptar. Unë e marr si një akt kurajoje politike që ju jeni në gjendje ta mbani parasysh këtë perspektivë në këtë moment të ndërlikuar. Por, jo vetëm si akt kurajoje politike, por edhe si një akt prej burri shteti. 
 
Vendosja në vend të parë e objektivit kombëtar të Shqipërisë dhe shqiptarëve ju nderon pa masë, dhe unë ku përgëzoj për këtë.
 
Ju duhet të jeni në dijeni se jo më larg se dje Presidenti Bush deklaroi mbështetjen e tij për ftesën e të treja vendeve të Kartës së Adriatikut në Samitin e Bukureshtit. Ky është një qëndrim i përhershëm i qeverisë së vendit tim dhe ne shpresojmë që kjo do të përmbushet me sukses pas pak ditësh. Por, qeveria ime, gjatë marrjes së këtij qëndrimi, ka qënë e ndërgjegjshme për rolin tuaj dhe të partive opozitare në forcimin e pozitave tuaja për një ftesë në Samitin e Bukureshtit.
 
Nëse kjo ftesë vjen, dhe ne shpresojmë se do të vijë, qeveria ime nuk do ta shohë këtë ftesë si rezultatin e përpjekjeve të një grupi të caktuar, por si arritjen e udhëheqjes politike shqiptare si e tërë dhe dhe si suksesin e popullit shqiptar si i tërë.
 
Ju falënderoj të gjithëve për vëmendjen tuaj.

Deklaratë e Ambasadës së Sh.B.A mbi Southern Ammunition Company (SAC) 19 Mars 2008
 
Pas shpërthimeve në Gërdec, Ambasada e Sh.B.A. mësoi për ekzistencën e një kompanie amerikane, Southern Ammunition Company, Inc. (SAC) nga Karolina e Jugut.  Me sa kuptojmë Prokuroria e Përgjithshme, si pjesë e hetimeve të saj, do të hetojë edhe rolin e mundshëm të SAC në këtë tragjedi. Ambasada e Sh.B.A. do të bëjë çdo gjë  brenda mundësive të saj për të ndihmuar në hetimin e Prokurores së Përgjithshme.
 
Deklaratë nga Ambasada e Sh.B.A. për Shpërthimet në Gërdec (17 Mars 2008)

Ambasada e Sh.B.A. i përcjell ngushëllimet e sinqerta dhe mbështetjen e saj popullit shqiptar, veçanërisht viktimave, familjeve të tyre dhe atyre që janë prekur drejtpërdrejt nga tragjedia e së shtunës në Gërdec.  Zemrat dhe ndjenjat tona janë me ju.

Amabasada e Sh.B.A. ka dhënë ose bashkërenduar ndihmën e mëposhtme që nga koha e shpërthimit:

·        Brenda tre orëve nga shpërthimi, Ambasada siguroi për qendrën e trajtimit të traumave në spitalin ushtarak medikamente me vlerë 1.000 dollarë, të blera me fondet e USAID-it.    

·        Ekspertë amerikanë për menaxhimin e krizave pranë Korpusit të Inxhinierëve të Ushtrisë së Sh.B.A. dhe Flotës së Sh.B.A. janë duke u konsultuar nga afër Qendrën e Menaxhimit të Krizës në Ministrinë e Brendshme.

·        Një skuadër me dhjetë anëtarë, në pension, të Forcave Speciale të Ushtrisë së Sh.B.A. me përvojë të gjerë në shkatërrimin e municioneve shpërthyese dhe në mbështetje për emergjenca mjekësore dhe operacionale ofruan ndihmë për Ministrinë e Mbrojtjes në vendin e shpërthimit, duke mbështetur ngritjen e Qendrës Operacionale, qendrës së medias dhe spitalit fushor, si dhe duke ndihmuar në bashkërendimin e operacioneve në vend.

·        Komanda Europiane ka ngarkuar pjesën e saj të flotës që të dërgojë një skuadër vlerësimi me ekspertë mjaft të trainuar në shkatërrimin e armëve që të përcaktojnë çfarë ndihme të mëtejshme mund të ofrohet.

·        Po konsultohemi me Qeverinë e Shqipërisë se çfarë ndihme shtesë mund të nevojitet dhe do të përpiqemi të ofrojmë ndihmë shtesë sipas kërkesave.

Kemi vënë rë se disa agjenci lajmesh gabimisht kanë raportuar se në depon ku ndodhën një numër shpërthimesh më 15 mars ishte në proces një projekt për çmontim të armëve financuar nga Qeveria e Sh.B.A.  Do të donim të qartësonim se Qeveria e Shteteve të Bashkuara nuk e ka ndihmuar Ministrinë e Mbrojtjes për çmontimin e municioneve në këtë bazë magazinimi. Megjithëse Qeveria e Sh.B.A. ka bashkëpunuar më parë në mënyrë të suksesshme me Ministrinë e Mbrojtjes për një sërë projektesh shkatërrimi armësh, aktualisht nuk ka projekte të tilla të përbashkëta në Shqipëri. Me sa kuptojmë nga një deklaratë qeveritare e datës 15 mars, Qeveria e Shqipërisë kishte kontraktuar me një kompani private amerikane,  Southern Ammunition Company, Inc. (SACI) nga Karolina e Jugut, për të ndihmuar për çmontimin e municioneve në këtë depo. Kontrata nuk financohet nga Qeveria e Sh.B.A.

Dëshirojmë të përsërisim shqetësimin dhe ngushëllimet tona për të gjithë personat e prekur nga ky incident tragjik.

Deklaratė e Ambasadės sė Sh.B.A. (15 Mars 2008)
 
Ambasada e Sh.B.A. ka vėrejtur e shokuar dhe e shqetėsuar raportimet pėr aksidentin tragjik nė depon ushtarake pranė Gėrdecit. Mendimet dhe zemrat e popullit amerikan janė me ushtarėt dhe tė tjerėt e prekur nė kėtė incident tė tmerrshėm. Stafi i ambasadės do tė jetė nė kontakt me zyrtarė tė qeverisė shqiptare pėr tė vendosur se ēfarė ndihme mund tė ofrojmė.
 
Deklaratë nga Ambasadori i Sh.B.A. Xhon L. Uidhers (13 Mars 2008)

Kam ndjekur nga afër raportimet rreth sulmit burracak kundër gazetarit Besar Likmeta nga Tom Doshi, në praninë e  Arben Isarajt.  Këto raportime bëhen akoma dhe më tronditëse për faktin që ata janë të dy anëtarë të parlamentit. 
Raporti i të Drejtave të Njeriut i Qeverisë së Sh.B.A. i publikuar vetëm dy ditë më parë e bën plotësisht të qartë që dhuna dhe kërcënimet për dhunë kundër shtypit  janë të patolerueshme për një demokraci. 

Unë përshëndes deklaratën e kryeministrit Berisha që bën thirrje për një hetim të plotë të akuzave dhe pres të shoh shpejt rezultatet e këtij hetimi.

Unë i bëj thirrje udhëheqjes politike shqiptare, përfaqësuesve të shoqërisë civile dhe vëçanërisht kolegëve gazetarë të zotit Likmeta që të dënojnë haptas dhe me guxim dhunime të tilla të lirisë së shtypit, e cila është themeli i një shoqërie të lirë.

Raporti Vjetor për Të Drejtat e Njeriut - 2007 (11 Mars 2008)

SHQIPËRIA

Republika e Shqipërisë është një demokraci parlamentare me një popullsi prej afro 3.6 milionë njerëz. Autoritetin legjislativ e ka Kuvendi Popullor me një dhomë (parlamenti), i cili zgjedh si kryeministrin ashtu edhe presidentin. Kryeministri kryeson qeverinë, ndërkohë që presidenca është një pozicion kryesisht ceremonial me pushtet të kufizuar ekzekutiv. Në korrik, Parlamenti zgjodhi një president të ri në një kalim të rregullt pushteti. Në shkurt, në mbarë vendin u mbajtën zgjedhje vendore, me praninë e vëzhguesve ndërkombëtarë të zgjedhjeve. Autoritetet civile përgjithësisht mbajtën kontroll efektiv mbi forcat e sigurisë.

Qeveria përgjithësisht i respektoi të drejtat e njeriut të qytetarëve të saj; megjithatë, pati probleme në disa fusha, përfshi vrasjet shoqërore prej “gjakmarrjes,” abuzim nga forcat e sigurisë ndaj të burgosurve dhe të ndaluarve, kushte të këqija në burgje dhe paraburgim, korrupsion dhe mosndëshkim të policisë, diskriminim kundër grave, fëmijëve dhe pakicave, si dhe trafikim të qenieve njerëzore. (more...)